Aynı lisede aynı sınıfta okuyan 8 senelik 4 arkadaş olarak çıktık biz Work and Travel yoluna. Başlarda fikir arkadaşlarımdan geldi. Ben, “Olmaz, yapamam, gidemem dedikçe,” “Yaparsın,” diyerek cesaretlendirdiler beni. Ve şirketlerle görüşmeye başladık. Birkaç şirket gezdikten sonra önceden de aldığımız duyumlara göre Armada Grandee’yi seçmeye karar verdik, iyi ki de öyle yapmışız. Bize en baştan kolay bir yol olmayacağı bu yolu zorluklarla kabul etmemiz gerektiği söylendi ve nitekim de öyle oldu. Bizi cesaretlendiren arkadaşım bazı sebeplerden ötürü gelemedi. Kaldık 3 kişi. Ardından iş fuarı günü geldi çattı. İşi almayı beklerken arkadaşlarımın almasına rağmen işi alamadığım söylendi ve benim için umutsuzluk başladı. Ben gidemeyeceğimi düşünmeye başladım ve bunu da aileme söyledim. Daha sonra ben pes etmeme rağmen danışmanım pes etmedi ve bana arkadaşlarıma en yakın yerde işimi ayarladı. Vardı bir hayır dedim ve kabul ettim işi. Gitme günü yaklaştıkça korkular başladı benim için; arkadaşlarıma yakın olsam da sonuçta ayrı yerde kalacaktım ve aramızda 2,5 saatlik bir mesafe olacaktı. Uçaklarımızda son aktarmayı arkadaşlarımdan ayrı yaptım. Amerika’ya gelmeden konaklama ayarlamıştım ve ev sahibi bana taksi gönderecekti. Her zaman bu kadar kolay olmuyor tabii ki. :) Uçaktan indiğimde dünya başıma yıkıldı, ne gelen vardı, ne giden beni almaya. İyice paniklemiştim, bir süre bekledim. Neden sürekli bu işe kalkıştığımı kendi kendime sordum. Sonra güvenlik görevlisine gittim. Daha ilk amerikaya inmisim aklim allak bullak. Neredeyse havaalanindaki panikle oturup aglayacaktim. Sonra adama derdimi anlatmaya calistim o panikle anlasamadik tabiki:)) guvenlik bana google translate acti ve o sekilde anlastik ilk sefer:))) daha önceden ev sahibinden taksinin numarasini da almistim yani beni eve goturecek kisinin. Guvenlige numarayı verdim ve aradi taksiyi ve beni unuttuklari ortaya cikti. Neyseki hemen gelip aldilar. Ne yazik ki Beni unutmuslar :) yani arkadaslar bu programi dusunuyorsaniz hic durmayin katilin derim . Her turlu zorlukla tek basiniza ugrasmayi gercekten ogreniyorsunuz. suan aradan 2 bucuk ay geçti ve iyki gelmisim iyiki o anlari yasamisim diyorum. Romanyali kazak bulgar v.s. gbi milletlerden bu program bittikten sonra gorusmeye devam edecegim arkadaslar edindim. Butun zorluklar endiseler korkular yerini artık bende deneyime bıraktı. Kendime guvenim geldi. Edindigim arkadaslarla ingilizcem de gayet gelişti. Bircok milletten arkadaslar olarak bir masaya oturup sohbet ettiginizde Bir müddet sonra olaylar zaten temel fıkralarina donmekte hic merk etmeyin. :) aradan 2 bucuk ay gecti ve travel vakti geldi çattı. En heyecanli vakitlerdeyiz suan bizler. Birlikte geldigim arkadaslarimla kocaman bir travel planı yaptık ve 1 hafta sonra travel a basliyoruz. Bahamalardan las vegasa ordan new york a heryeri gezecegiz . Eger work and travel hakkinda şüpheleriniz varsa Ikinci kere bile dusunmeyin. Ister amaciniz arkadas edinme ister gezme ister para kazanma olsun . Her sey bu programda mevcut. Size sadece hayal etmek düşüyor. Hayal edin ve bu programla gercek olsun. Inanin gelirken nekadar zorsa burdan ayrilirken de okadar zor. Simdiden arkadaşlar ne yapılır da tekrar gelinebilir amerikaya diye kara kara dusunmeye basladilar bile-son sinif ogrencileri olarak-:) Simdiden iyi sanslar
